Gitarowa pocztówka pamięci - utwór oddany Chorzowowi po tragedii

W Chorzowie muzyka przypomina o tym, co trudno sformułować słowami. Na scenie nie było fanfar ani manifestów — był dźwięk: delikatna, gitarowa kompozycja, która ma stać się swoistym pomnikiem pamięci miasta. Artyści przekazali swoje dzieło Miastu Chorzów, wybierając sztukę jako sposób upamiętnienia tych, którzy zginęli podczas tamtej katastrofy.

• W Chorzowie muzyka staje się pomnikiem pamięci
• Muzyczny zespół pracy i obraz teledysku dla ofiar Międzynarodowych Targów Katowickich

W Chorzowie muzyka staje się pomnikiem pamięci

Utwór zatytułowany “Pocztówka, która nie chce dotrzeć” powstał jako refleksyjna, gitarowa opowieść o stracie i tęsknocie, osadzona w surowym, przemysłowym krajobrazie regionu. Autorem muzyki, tekstu i większości partii instrumentów jest Wojciech Ciuraj — kompozytor i multiinstrumentalista, znany też z monumentalnego “Tryptyku Śląskiego”. Artyści zdecydowali się przekazać swój materiał władzom miejskim, traktując go jako formę hołdu dla ofiar katastrofy mającej miejsce 28 stycznia 2006 roku.

W radzie miejskiej i wśród osób zajmujących się kulturą taki gest to sygnał, że pamięć może przybierać nie tylko formy monumentów czy oficjalnych obchodów, ale też subtelnych, artystycznych znaków obecności.

Muzyczny zespół pracy i obraz teledysku dla ofiar Międzynarodowych Targów Katowickich

Przy realizacji utworu i teledysku pracował zespół śląskich twórców. Wyróżniają się w nim:

• Wojciech Ciuraj - muzyka, tekst, gitara elektryczna, gitara basowa, gitara akustyczna dwunastostrunowa, mandolina, produkcja
• Aleksander Gonsior - perkusja
• Marcin Piekło - realizacja nagrań, mix & mastering, produkcja
• Reżyser teledysku: Błażej Jankowiak (scenariusz i reżyseria)
• Dom produkcyjny: 9LITER FILMY
• W roli głównej w teledysku: Katarzyna Ornatkiewicz

Teledysk, według twórców, dopełnia muzyczną narrację — obrazy i dźwięk mają wspólnie prowadzić do refleksji nad pamięcią i wspólnotą po tamtych wydarzeniach na terenie Międzynarodowych Targów Katowickich.

Dla mieszkańca Chorzowa taki projekt ma wymiar praktyczny i symboliczny: to materiał, który może towarzyszyć miejskim obchodom, edukacyjnym inicjatywom historycznym oraz kameralnym spotkaniom pamięci. W perspektywie najbliższych działań kulturalnych warto obserwować, jak miasto wykorzysta ten dar — czy trafi na oficjalne uroczystości, do lokalnych archiwów dźwięku, czy stanie się impulsem do kolejnych artystycznych gestów pamięci.

na podstawie: UM Chorzów.